Regie: Reem Kherici | Scenario: Reem Kherici, Gari Kikoïne, David Solal | Cast: Alexandra Lamy (Fanny), François Cluzet (Thomas), Camille Aumont Carne (Camille), Delphine Baril (Pauline), François-Xavier Demaison (Serge), Mitty Hazanavicius (Elsa), e.a. | Speelduur: 90 minuten | Jaar: 2026

Als je besmuikt giechelt bij het horen van het woord 'seksspeeltje', dan ga je heel veel plezier beleven aan Pour le Plaisir. Dit is namelijk één lange promotiefilm over de ontstaansgeschiedenis van een revolutionair stimuleringsapparaatje "voor vrouwen en alle mannen die van hen houden". Het verhaal en de personages zijn geheel fictief (al suggereert een foto bij de aftiteling iets anders), maar het machientje bestaat echt. Kennelijk is dat al genoeg voor het etiket 'op ware gebeurtenissen gebaseerd'.

Als je de bioscoop uit bent kun je even googelen wat dat ding nu precies doet en waar je het kunt kopen. Voor iemand anders natuurlijk. Doel bereikt. De film zelf heeft bijzonder weinig om het lijf. Het draait om de gelukkig getrouwde Fanny die op middelbare leeftijd nog nooit een orgasme heeft gehad. Haar sekstherapeut vindt dat maar niets, dus Fanny moet aan de slag met haar eigen lichaam. Fanny bevindt zich in goed gezelschap, want dertig procent van de vrouwelijke wereldbevolking is nog nooit klaargekomen, zo hamert de film er bij ons in.

Manlief Thomas, een werkloze uitvinder, wordt meegezogen in Fanny's zoektocht naar "het grootste geheim dat de wereld ooit heeft gehad". En dat is eigenlijk het hele plot van de film: Thomas probeert een speeltje te fabriceren dat de gebruiker binnen tien seconden tot een orgasme brengt (de film hamert om onduidelijke redenen enorm op deze tijdsspanne), met Fanny als proefkonijn. Is dat voldoende voor een infomercial van anderhalf uur? Uiteraard niet, dus daarom zijn er wat verhaallijntjes omheen gebreid.

Een van de terugkerende situaties is de min of meer noodgedwongen verkoop van Fanny en Thomas' zeer royale, landelijke huis vanwege de financiële toestand waarin het echtpaar verkeert. Uitvinden verdient niet zo goed en Fanny zien we verder ook niet echt werken. Geen idee hoe ze dat huis überhaupt ooit hebben kunnen bekostigen. De dochter leidt potentiële kopers rond, maar dat gaat natuurlijk steeds mis.

Op zulke flauwe momenten (en die zijn er veel) gaat het ook gruwelijk mis met de film zelf. De scènes zijn vreselijk geforceerd geschreven en echt alleen grappig voor mensen die om een kamer vol dildo's moeten lachen. Eigenlijk zit er maar één echt geslaagde grap in Pour le Plaisir en laat dat nou ook meteen de grofste zijn. Deze komedie over masturberen, orgasmes en seksspeeltjes is veel te braaf. Wellicht heeft dat met het beoogde kijkerssegment te maken: al te rode oren zouden het publiek misschien afschrikken.