'Mayday': leuke actiekomedie over een gestrande Amerikaanse piloot in de Sovjet-Unie doet oude tijden herleven (2026)
Ryan Reynolds en Kenneth Branagh tillen deze film boven genregenoten uit.
Regie: John Francis Daley, Jonathan Goldstein | Scenario: John Francis Daley, Jonathan Goldstein | Cast: Ryan Reynolds (Troy Kelly), Kenneth Branagh (Nikolai Ustinov), Marcin Dorocinski (Aleksander Volkov), Maria Bakalova (Anna Ustinov), David Morse (Harold Kelly), e.a. | Speelduur: 110 minuten | Jaar: 2026
Aan de overkant van de oceaan woont een oranje man, die graag tegen zijn vriend in het Kremlin aanschurkt. Ook al zijn deze twee etters op papier tegenstanders, hun wensen en motieven zijn vrijwel hetzelfde: zelfverrijking, machtswellust en voorkomen dat je op het gerechtelijke matje wordt geroepen. Hoe anders was dat in 1987, toen de strijd tussen de twee grootmachten vooral ideologisch was en alles (Sovjet-) Russisch werd verfoeid door de Amerikaanse adelaar. De dictatuur van het volk tegenover een leven in vrijheid. Lang leve de Stars and Stripes!
In dezelfde periode kwamen Hollywoodfilms als Red Dawn, Rocky IV en Missing in Action uit, waarin de strijd tegen het communisme ondubbelzinnig werd verheerlijkt. En nu, veertig jaar later, doen regisseurs John Francis Daley en Jonathan Goldstein het nog eens dunnetjes over met de actiekomedie Mayday. Maar wie hierbij vooral een vette knipoog naar het verleden verwacht komt bedrogen uit. Onder de magere knipoog wordt immers wel degelijk het mantra gezongen: Oost slecht, West best.
Maar goed, aan een film als deze moeten we natuurlijk ook niet al te zwaar tillen. Ryan Reynolds zet in zijn beste Ryan Reynolds-stand een heldhaftige 'navy pilot' ("ja, het is verwarrend") neer, die vanuit basis Ramstein opstijgt in een spionagevliegtuig om foto's te maken van doelen in de Sovjet-Unie. Deze Troy Kelly heeft de bijnaam 'Assassin', waar later in de film nog een uiterst grappige verklaring voor wordt gegeven. Eenmaal aan de andere kant van het IJzeren Gordijn stort zijn SR-71 Blackbird neer en wordt Troy opgevangen door een hulpvaardige Rus.
Kenneth Branagh is weer eens ingevlogen om een excentrieke 'buitenlander' met accent neer te zetten en hij doet dat met verve. Zijn Nikolai Ustinov (Nick) is bezeten van Amerika. Nick heeft een illegale kopie van Top Gun op video (inclusief plaspauze), draait een cassettebandje van Bruce Springsteen grijs en droomt ervan ooit bij McDonald's te eten. Het leidt tot komische dialogen over vrijheid, onderdrukking, de KGB, glasnost en de Amerikaanse droom. Samen beginnen Nick en Troy aan een avontuurlijke reis om 'the home of the brave' te bereiken.
Mayday is een vermakelijke actiekomedie van het type waar Reynolds patent op heeft. De grapdichtheid ligt lager dan in Deadpool, maar de humor en actiescènes kunnen zich daar best mee meten. Een lekkere soundtrack van jaren tachtighits en een fijne bijrol van Marcin Dorocinski als het imposante KGB-opperhoofd dat achter de twee aangaat, maken het geheel af. Niet te zwaar aan de pro-Amerikaanse boodschap tillen en je beleeft hier een prettige twee uur aan. Overigens is er in het echt nooit een SR-71 Blackbird neergeschoten. Daar gingen ze veel te snel voor.
Mayday is te zien bij Apple TV.
Aan de overkant van de oceaan woont een oranje man, die graag tegen zijn vriend in het Kremlin aanschurkt. Ook al zijn deze twee etters op papier tegenstanders, hun wensen en motieven zijn vrijwel hetzelfde: zelfverrijking, machtswellust en voorkomen dat je op het gerechtelijke matje wordt geroepen. Hoe anders was dat in 1987, toen de strijd tussen de twee grootmachten vooral ideologisch was en alles (Sovjet-) Russisch werd verfoeid door de Amerikaanse adelaar. De dictatuur van het volk tegenover een leven in vrijheid. Lang leve de Stars and Stripes!
In dezelfde periode kwamen Hollywoodfilms als Red Dawn, Rocky IV en Missing in Action uit, waarin de strijd tegen het communisme ondubbelzinnig werd verheerlijkt. En nu, veertig jaar later, doen regisseurs John Francis Daley en Jonathan Goldstein het nog eens dunnetjes over met de actiekomedie Mayday. Maar wie hierbij vooral een vette knipoog naar het verleden verwacht komt bedrogen uit. Onder de magere knipoog wordt immers wel degelijk het mantra gezongen: Oost slecht, West best.
Maar goed, aan een film als deze moeten we natuurlijk ook niet al te zwaar tillen. Ryan Reynolds zet in zijn beste Ryan Reynolds-stand een heldhaftige 'navy pilot' ("ja, het is verwarrend") neer, die vanuit basis Ramstein opstijgt in een spionagevliegtuig om foto's te maken van doelen in de Sovjet-Unie. Deze Troy Kelly heeft de bijnaam 'Assassin', waar later in de film nog een uiterst grappige verklaring voor wordt gegeven. Eenmaal aan de andere kant van het IJzeren Gordijn stort zijn SR-71 Blackbird neer en wordt Troy opgevangen door een hulpvaardige Rus.
Kenneth Branagh is weer eens ingevlogen om een excentrieke 'buitenlander' met accent neer te zetten en hij doet dat met verve. Zijn Nikolai Ustinov (Nick) is bezeten van Amerika. Nick heeft een illegale kopie van Top Gun op video (inclusief plaspauze), draait een cassettebandje van Bruce Springsteen grijs en droomt ervan ooit bij McDonald's te eten. Het leidt tot komische dialogen over vrijheid, onderdrukking, de KGB, glasnost en de Amerikaanse droom. Samen beginnen Nick en Troy aan een avontuurlijke reis om 'the home of the brave' te bereiken.
Mayday is een vermakelijke actiekomedie van het type waar Reynolds patent op heeft. De grapdichtheid ligt lager dan in Deadpool, maar de humor en actiescènes kunnen zich daar best mee meten. Een lekkere soundtrack van jaren tachtighits en een fijne bijrol van Marcin Dorocinski als het imposante KGB-opperhoofd dat achter de twee aangaat, maken het geheel af. Niet te zwaar aan de pro-Amerikaanse boodschap tillen en je beleeft hier een prettige twee uur aan. Overigens is er in het echt nooit een SR-71 Blackbird neergeschoten. Daar gingen ze veel te snel voor.
Mayday is te zien bij Apple TV.
