Dit geweldige fantasyboek werd verfilmd, maar Hollywood maakte er een enorme teleurstelling van
Christopher Paolini's 'Eragon' groeide uit tot een enorm fantasyfenomeen, maar de verfilming uit 2006 verloor veel van de kracht van het boek.
Sommige fantasyboeken lijken bijna vanzelfsprekend geschikt voor een spectaculaire verfilming. Toch kan het behoorlijk misgaan wanneer Hollywood te veel van het oorspronkelijke verhaal probeert te veranderen. Dat gebeurde met Eragon van Christopher Paolini. Het succesvolle fantasyboek verscheen in 2003 bij een grote uitgever en kreeg drie jaar later een peperdure Hollywoodverfilming.
Het verhaal draait om de jonge Eragon, die in het land Alagaësia een mysterieuze blauwe steen vindt. Het blijkt een drakenei te zijn waaruit Saphira wordt geboren. Eragon ontdekt vervolgens dat hij een Drakenrijder is en raakt betrokken bij de strijd tegen de kwaadaardige koning Galbatorix. Paolini begon al op zijn vijftiende aan het boek. Na de grote uitgave door Alfred A. Knopf werd het een enorm succes en werden binnen zes maanden ongeveer een miljoen exemplaren verkocht.
Hollywood ziet een franchise
In 2006 verscheen Eragon onder regie van Stefen Fangmeier, die daarvoor als specialist in visuele effecten werkte aan films als Jurassic Park en Twister. Ed Speleers kreeg de hoofdrol, terwijl Jeremy Irons de wijze Brom speelt. Rachel Weisz spreekt de stem van Saphira in.
20th Century Fox hoopte duidelijk op een nieuwe grote fantasyreeks. De film kostte naar schatting 100 miljoen dollar en bracht wereldwijd ongeveer 250 miljoen dollar op. Toch kwam het nooit tot een vervolg. Vooral lezers van het boek hadden moeite met de manier waarop het uitgebreide verhaal werd teruggebracht tot iets meer dan honderd minuten.
Een wereld wordt kleiner
Het grootste verschil zit in de wereld van Alagaësia. Paolini neemt in zijn boek uitgebreid de tijd om de geschiedenis van de Drakenrijders, verschillende volkeren en de macht van Galbatorix uit te leggen. Ook Eragons reis met Brom duurt veel langer. Tijdens die tocht leert hij zwaardvechten, magie gebruiken en steeds meer over zijn nieuwe rol.
De film gaat hier veel sneller doorheen. Eragon lijkt zijn vaardigheden in korte tijd onder de knie te krijgen en verschillende plaatsen en gebeurtenissen verdwijnen volledig. Ook de band tussen Eragon en Saphira krijgt minder tijd. In het boek groeit hun relatie geleidelijk, terwijl Saphira in de film zelfs binnen zeer korte tijd van een kleine draak naar een volwassen dier verandert.
Grote veranderingen
Nog ingrijpender zijn de aanpassingen aan personages die later belangrijk worden. De gevaarlijke Ra'zac overleven in de boeken bijvoorbeeld veel langer, terwijl ze in de film al vroeg worden uitgeschakeld. Daardoor zou een verfilming van het vervolg Eldest het oorspronkelijke verhaal opnieuw flink hebben moeten aanpassen.
Ook Arya, de mysterieuze elf die Eragon probeert te redden, heeft in het boek een veel uitgebreidere achtergrond. De film besteedt weinig aandacht aan haar volk en afkomst. Andere belangrijke onderdelen van Paolini's wereld worden sterk versimpeld of verdwijnen helemaal. Hierdoor voelt Alagaësia in de film eerder als het decor voor een standaard fantasyavontuur dan als een uitgebreide wereld met een eigen geschiedenis.
Boek wint overtuigend
De ontvangst maakte duidelijk dat niet alleen fans moeite hadden met de verfilming. Rotten Tomatoes noteert voor Eragon slechts 16 procent op de Tomatometer. Vooral het weinig originele verhaal, de simpele dialogen en de beperkte uitwerking van de fantasiewereld kregen kritiek.
FilmTotaal was destijds iets milder. Ronald Simons noemde Eragon "vermakelijk, maar weinig origineel". Vooral Saphira en de visuele aankleding konden overtuigen, maar volgens Simons koos de film te vaak voor veilige oplossingen en miste hij een eigen gezicht.
Te groot verschil
Daarmee is het verschil met het boek groot. Paolini gebruikt honderden pagina's om Alagaësia, de Drakenrijders en de band tussen Eragon en Saphira op te bouwen. De film probeert dezelfde hoeveelheid verhaal in hoog tempo af te werken en verliest daardoor juist veel van wat het boek aantrekkelijk maakte. Disney werkt nu aan een tv-serie. Wie tot die tijd het volledige avontuur wil beleven, is met het boek duidelijk beter af.
Het verhaal draait om de jonge Eragon, die in het land Alagaësia een mysterieuze blauwe steen vindt. Het blijkt een drakenei te zijn waaruit Saphira wordt geboren. Eragon ontdekt vervolgens dat hij een Drakenrijder is en raakt betrokken bij de strijd tegen de kwaadaardige koning Galbatorix. Paolini begon al op zijn vijftiende aan het boek. Na de grote uitgave door Alfred A. Knopf werd het een enorm succes en werden binnen zes maanden ongeveer een miljoen exemplaren verkocht.
Hollywood ziet een franchise
In 2006 verscheen Eragon onder regie van Stefen Fangmeier, die daarvoor als specialist in visuele effecten werkte aan films als Jurassic Park en Twister. Ed Speleers kreeg de hoofdrol, terwijl Jeremy Irons de wijze Brom speelt. Rachel Weisz spreekt de stem van Saphira in.
20th Century Fox hoopte duidelijk op een nieuwe grote fantasyreeks. De film kostte naar schatting 100 miljoen dollar en bracht wereldwijd ongeveer 250 miljoen dollar op. Toch kwam het nooit tot een vervolg. Vooral lezers van het boek hadden moeite met de manier waarop het uitgebreide verhaal werd teruggebracht tot iets meer dan honderd minuten.
Een wereld wordt kleiner
Het grootste verschil zit in de wereld van Alagaësia. Paolini neemt in zijn boek uitgebreid de tijd om de geschiedenis van de Drakenrijders, verschillende volkeren en de macht van Galbatorix uit te leggen. Ook Eragons reis met Brom duurt veel langer. Tijdens die tocht leert hij zwaardvechten, magie gebruiken en steeds meer over zijn nieuwe rol.
De film gaat hier veel sneller doorheen. Eragon lijkt zijn vaardigheden in korte tijd onder de knie te krijgen en verschillende plaatsen en gebeurtenissen verdwijnen volledig. Ook de band tussen Eragon en Saphira krijgt minder tijd. In het boek groeit hun relatie geleidelijk, terwijl Saphira in de film zelfs binnen zeer korte tijd van een kleine draak naar een volwassen dier verandert.
Grote veranderingen
Nog ingrijpender zijn de aanpassingen aan personages die later belangrijk worden. De gevaarlijke Ra'zac overleven in de boeken bijvoorbeeld veel langer, terwijl ze in de film al vroeg worden uitgeschakeld. Daardoor zou een verfilming van het vervolg Eldest het oorspronkelijke verhaal opnieuw flink hebben moeten aanpassen.
Ook Arya, de mysterieuze elf die Eragon probeert te redden, heeft in het boek een veel uitgebreidere achtergrond. De film besteedt weinig aandacht aan haar volk en afkomst. Andere belangrijke onderdelen van Paolini's wereld worden sterk versimpeld of verdwijnen helemaal. Hierdoor voelt Alagaësia in de film eerder als het decor voor een standaard fantasyavontuur dan als een uitgebreide wereld met een eigen geschiedenis.
Boek wint overtuigend
De ontvangst maakte duidelijk dat niet alleen fans moeite hadden met de verfilming. Rotten Tomatoes noteert voor Eragon slechts 16 procent op de Tomatometer. Vooral het weinig originele verhaal, de simpele dialogen en de beperkte uitwerking van de fantasiewereld kregen kritiek.
FilmTotaal was destijds iets milder. Ronald Simons noemde Eragon "vermakelijk, maar weinig origineel". Vooral Saphira en de visuele aankleding konden overtuigen, maar volgens Simons koos de film te vaak voor veilige oplossingen en miste hij een eigen gezicht.
Te groot verschil
Daarmee is het verschil met het boek groot. Paolini gebruikt honderden pagina's om Alagaësia, de Drakenrijders en de band tussen Eragon en Saphira op te bouwen. De film probeert dezelfde hoeveelheid verhaal in hoog tempo af te werken en verliest daardoor juist veel van wat het boek aantrekkelijk maakte. Disney werkt nu aan een tv-serie. Wie tot die tijd het volledige avontuur wil beleven, is met het boek duidelijk beter af.
Interessant voor jou
Deze peperdure fantasyfilm moest een franchise aftrappen, maar dat ging faliekant mis
Fan van scifi/fantasy-boekverfilmingen? Deze drie pogingen kun je maar beter overslaan
