Ik vind het naar om te zeggen, maar Eddie Murphy had net zo goed geen comeback kunnen maken
Na zijn comeback in 'Dolemite Is My Name' stelt Eddie Murphy teleur met matige nieuwe films.
Eddie Murphy is iemand die meer dan terecht een icoonstatus heeft in Hollywood. Hij heeft dit bereikt met zijn hoofdrollen in talloze klassiekers, zoals Beverly Hills Cop, Shrek, The Nutty Professor, Norbit en nog veel meer. In 2019 maakte hij een zinderende comeback in de Netflix-film Dolemite Is My Name, maar sindsdien heeft Murphy enkel in projecten gespeeld die hem eigenlijk te min zijn.
De geliefde en bekwame grappenmaker liet zich van zijn beste en meest veelzijdige kant zien in Dolemite Is My Name, maar daarna is hij teruggevallen in matige films.
Opkomst
Murphy vergaarde grote bekendheid met de sketchshow Saturday Night Live, waar hij tussen 1980 en 1984 een vast castlid was. Zijn grote filmdoorbraak volgde al snel in de jaren 80 met hits als 48 Hrs. (1982), Trading Places (1983) en Beverly Hills Cop (1984).
Vervolgens vestigde hij definitief zijn naam als Hollywood-kopstuk met hoofdrollen in The Golden Child (1986), Coming to America (1988), Harlem Nights (1989, die hij ook zelf regisseerde), Boomerang (1992), The Nutty Professor (1996), Dr. Dolittle (1998), Bowfinger (1999), Daddy Day Care (2003) en Norbit (2007).
Comeback
Na een reeks matig ontvangen films in de begin- en middenperiode van het vorige decennium, beleefde Murphy een sterke comeback met zijn hoofdrol in Dolemite Is My Name (2019). Dit is een biografische film over het leven van Rudy Ray Moore, een komiek die vooral bekendstond om zijn stand-upshows voor volwassenen, waarin de eerste vormen van rap een grote rol speelden.
Murphy leverde een van de beste acteerprestaties van zijn carrière. Niet alleen door weer eens te tonen waar hij altijd al zo goed in is geweest, maar ook door een stapje verder te gaan en zichzelf van een andere kant te laten zien. Dolemite Is My Name voelde als een evolutie. De projecten die volgden, voelen allemaal als het tegenovergestelde.
Ondermaats voor Murphy
Coming 2 America, You People, Candy Cane Lane, Beverly Hills Cop: Axel F en The Pickup. Dat zijn de films waar Murphy sinds zijn comeback in heeft gespeeld. Naast de vervolgen op bekende films, herken je hoogstwaarschijnlijk geen van de andere namen. Misschien ook wel, en misschien vond je ze wel tof. Maar het is geen gedurfd statement om te zeggen dat al deze films ver onder het niveau van Murphy liggen. Ook de vele mindere films die niet per definitie heel goed waren, waren in ieder geval memorabel.
Dat valt over The Pickup of Candy Cane Lane niet te zeggen. Er is ook een reden dat deze films exclusief op streamingdiensten verschijnen. Geen van Murphy's recente titels heeft culturele impact of relevantie, waardoor zijn reputatie naar mijn mening langzaam wordt geschaad. Wie weet levert zijn terugkeer als Donkey in Shrek 5 en de Donkey-spin-off een beter resultaat op.
De geliefde en bekwame grappenmaker liet zich van zijn beste en meest veelzijdige kant zien in Dolemite Is My Name, maar daarna is hij teruggevallen in matige films.
Opkomst
Murphy vergaarde grote bekendheid met de sketchshow Saturday Night Live, waar hij tussen 1980 en 1984 een vast castlid was. Zijn grote filmdoorbraak volgde al snel in de jaren 80 met hits als 48 Hrs. (1982), Trading Places (1983) en Beverly Hills Cop (1984).
Vervolgens vestigde hij definitief zijn naam als Hollywood-kopstuk met hoofdrollen in The Golden Child (1986), Coming to America (1988), Harlem Nights (1989, die hij ook zelf regisseerde), Boomerang (1992), The Nutty Professor (1996), Dr. Dolittle (1998), Bowfinger (1999), Daddy Day Care (2003) en Norbit (2007).
Comeback
Na een reeks matig ontvangen films in de begin- en middenperiode van het vorige decennium, beleefde Murphy een sterke comeback met zijn hoofdrol in Dolemite Is My Name (2019). Dit is een biografische film over het leven van Rudy Ray Moore, een komiek die vooral bekendstond om zijn stand-upshows voor volwassenen, waarin de eerste vormen van rap een grote rol speelden.
Murphy leverde een van de beste acteerprestaties van zijn carrière. Niet alleen door weer eens te tonen waar hij altijd al zo goed in is geweest, maar ook door een stapje verder te gaan en zichzelf van een andere kant te laten zien. Dolemite Is My Name voelde als een evolutie. De projecten die volgden, voelen allemaal als het tegenovergestelde.
Ondermaats voor Murphy
Coming 2 America, You People, Candy Cane Lane, Beverly Hills Cop: Axel F en The Pickup. Dat zijn de films waar Murphy sinds zijn comeback in heeft gespeeld. Naast de vervolgen op bekende films, herken je hoogstwaarschijnlijk geen van de andere namen. Misschien ook wel, en misschien vond je ze wel tof. Maar het is geen gedurfd statement om te zeggen dat al deze films ver onder het niveau van Murphy liggen. Ook de vele mindere films die niet per definitie heel goed waren, waren in ieder geval memorabel.
Dat valt over The Pickup of Candy Cane Lane niet te zeggen. Er is ook een reden dat deze films exclusief op streamingdiensten verschijnen. Geen van Murphy's recente titels heeft culturele impact of relevantie, waardoor zijn reputatie naar mijn mening langzaam wordt geschaad. Wie weet levert zijn terugkeer als Donkey in Shrek 5 en de Donkey-spin-off een beter resultaat op.
