Deze tijdlus-horrorfilm verandert langzaam in een nachtmerrie waarin iedere oplossing het probleem alleen groter maakt
De psychologische horrorfilm 'Triangle' is gedeeltelijk gebaseerd op het verhaal van Sisyphus.
Een tijdlus kan in verschillende filmgenres voor spanning zorgen, maar in een horrorfilm kan hij pas echt een nachtmerrie worden. Dat bewijst de psychologische horrorfilm Triangle uit 2009, waarin iedere poging om aan de mysterieuze gebeurtenissen te ontsnappen de situatie alleen maar ingewikkelder maakt.
Triangle werd geschreven en geregisseerd door Christopher Smith. De hoofdrollen worden vertolkt door Melissa George, Michael Dorman, Rachael Carpani, Henry Nixon, Emma Lung en Liam Hemsworth.
Verhaal
De film volgt Jess (George), een alleenstaande moeder die met een groep vrienden gaat zeilen. Wanneer hun jacht door een plotselinge storm kapseist, lijkt hun situatie hopeloos. Dan verschijnt er een groot passagiersschip waarop ze hun toevlucht kunnen zoeken.
Het schip lijkt echter verlaten. Bovendien staan de klokken stil en krijgt Jess het merkwaardige gevoel dat ze hier eerder is geweest. Al snel verschijnt er een gemaskerde figuur die de opvarenden opjaagt. Wanneer de gebeurtenissen zich op onverklaarbare wijze beginnen te herhalen, probeert Jess te achterhalen wat er aan de hand is en hoe ze aan deze nachtmerrie kan ontsnappen.
Geïnspireerd door verschillende bronnen
Het scenario is deels geïnspireerd op de mythe van Sisyphus, die als straf in de Griekse mythologie telkens opnieuw een rotsblok een heuvel op moet duwen, om het vervolgens weer naar beneden te zien rollen. Regisseur Smith haalde daarnaast inspiratie uit verschillende andere bronnen, waaronder de serie The Twilight Zone en de films Dead of Night, Back to the Future en Memento.
De opnames van Triangle vonden plaats op sets en locaties in Queensland, Australië. Smith stond erop dat er een volledige set werd gebouwd om de buitenkant van een cruiseschip na te bootsen. Zo wilde hij het gebruik van greenscreens tijdens de opnames zo veel mogelijk beperken. De film werd overwegend positief ontvangen, maar bracht wereldwijd slechts 1,3 tot 1,6 miljoen dollar op.
Een puzzel voor de kijker
Horrorfilms waarin personages steeds opnieuw dezelfde dag of gebeurtenissen beleven en een manier moeten vinden om de tijdlus te doorbreken, zijn er inmiddels genoeg. Sommige kiezen voor een luchtigere aanpak, zoals Happy Death Day. Triangle slaat juist een heel andere weg in en houdt de sfeer van begin tot eind duister en mysterieus.
De film is als een puzzel waarvan de stukjes langzaam op hun plaats vallen. Als kijker krijg je voortdurend nieuwe aanwijzingen voorgeschoteld. Details die aanvankelijk onbelangrijk lijken, blijken later onderdeel van een groter geheel. Gebeurtenissen keren terug, maar niet altijd precies zoals je ze eerder zag. Daardoor blijf je zelf verbanden leggen en proberen te doorgronden hoe alles met elkaar samenhangt.
Niet voorspelbaar
Wat Triangle zo effectief maakt, is de manier waarop Jess er alles aan doet om aan de tijdlus te ontsnappen. Telkens wanneer zij en de kijker denken dat ze de situatie begint te begrijpen, blijkt dat ze dezelfde gebeurtenissen al talloze keren heeft meegemaakt. Haar pogingen om het verloop te veranderen, leiden bovendien niet noodzakelijk tot een betere afloop. Daardoor blijft de film onvoorspelbaar en vraag je je voortdurend af wat er nu weer zal gebeuren.
De tijdlus is dan ook veel meer dan een middel om de kijker op het verkeerde been te zetten. Hij vormt de kern van de horror: telkens wanneer Jess denkt te begrijpen wat er gebeurt en de situatie te kunnen rechtzetten, blijkt haar poging juist een volgende schakel in dezelfde nachtmerrie te zijn. De film gebruikt het tijdlusconcept om te laten zien hoe iemand door te blijven vechten tegen een verleden dat niet meer te veranderen is, steeds dieper in de problemen kan raken.
Kijken?
Wil je Triangle zien? Je kunt de film op dit moment niet vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland, maar je kunt hem wel kopen op dvd en Blu-ray.
Triangle werd geschreven en geregisseerd door Christopher Smith. De hoofdrollen worden vertolkt door Melissa George, Michael Dorman, Rachael Carpani, Henry Nixon, Emma Lung en Liam Hemsworth.
Verhaal
De film volgt Jess (George), een alleenstaande moeder die met een groep vrienden gaat zeilen. Wanneer hun jacht door een plotselinge storm kapseist, lijkt hun situatie hopeloos. Dan verschijnt er een groot passagiersschip waarop ze hun toevlucht kunnen zoeken.
Het schip lijkt echter verlaten. Bovendien staan de klokken stil en krijgt Jess het merkwaardige gevoel dat ze hier eerder is geweest. Al snel verschijnt er een gemaskerde figuur die de opvarenden opjaagt. Wanneer de gebeurtenissen zich op onverklaarbare wijze beginnen te herhalen, probeert Jess te achterhalen wat er aan de hand is en hoe ze aan deze nachtmerrie kan ontsnappen.
Geïnspireerd door verschillende bronnen
Het scenario is deels geïnspireerd op de mythe van Sisyphus, die als straf in de Griekse mythologie telkens opnieuw een rotsblok een heuvel op moet duwen, om het vervolgens weer naar beneden te zien rollen. Regisseur Smith haalde daarnaast inspiratie uit verschillende andere bronnen, waaronder de serie The Twilight Zone en de films Dead of Night, Back to the Future en Memento.
De opnames van Triangle vonden plaats op sets en locaties in Queensland, Australië. Smith stond erop dat er een volledige set werd gebouwd om de buitenkant van een cruiseschip na te bootsen. Zo wilde hij het gebruik van greenscreens tijdens de opnames zo veel mogelijk beperken. De film werd overwegend positief ontvangen, maar bracht wereldwijd slechts 1,3 tot 1,6 miljoen dollar op.
Een puzzel voor de kijker
Horrorfilms waarin personages steeds opnieuw dezelfde dag of gebeurtenissen beleven en een manier moeten vinden om de tijdlus te doorbreken, zijn er inmiddels genoeg. Sommige kiezen voor een luchtigere aanpak, zoals Happy Death Day. Triangle slaat juist een heel andere weg in en houdt de sfeer van begin tot eind duister en mysterieus.
De film is als een puzzel waarvan de stukjes langzaam op hun plaats vallen. Als kijker krijg je voortdurend nieuwe aanwijzingen voorgeschoteld. Details die aanvankelijk onbelangrijk lijken, blijken later onderdeel van een groter geheel. Gebeurtenissen keren terug, maar niet altijd precies zoals je ze eerder zag. Daardoor blijf je zelf verbanden leggen en proberen te doorgronden hoe alles met elkaar samenhangt.
Niet voorspelbaar
Wat Triangle zo effectief maakt, is de manier waarop Jess er alles aan doet om aan de tijdlus te ontsnappen. Telkens wanneer zij en de kijker denken dat ze de situatie begint te begrijpen, blijkt dat ze dezelfde gebeurtenissen al talloze keren heeft meegemaakt. Haar pogingen om het verloop te veranderen, leiden bovendien niet noodzakelijk tot een betere afloop. Daardoor blijft de film onvoorspelbaar en vraag je je voortdurend af wat er nu weer zal gebeuren.
De tijdlus is dan ook veel meer dan een middel om de kijker op het verkeerde been te zetten. Hij vormt de kern van de horror: telkens wanneer Jess denkt te begrijpen wat er gebeurt en de situatie te kunnen rechtzetten, blijkt haar poging juist een volgende schakel in dezelfde nachtmerrie te zijn. De film gebruikt het tijdlusconcept om te laten zien hoe iemand door te blijven vechten tegen een verleden dat niet meer te veranderen is, steeds dieper in de problemen kan raken.
Kijken?
Wil je Triangle zien? Je kunt de film op dit moment niet vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland, maar je kunt hem wel kopen op dvd en Blu-ray.
