Vandaag genoot ik op Netflix na 20 jaar opnieuw van een weergaloze thriller met Denzel Washington en nog meer sterren
Denzel Washington schittert in Spike Lee's 'Inside Man' naast Christopher Plummer en Clive Owen.
Soms zet je een wat oudere film op en vraag je je achteraf vooral af waarom je hem niet eerder opnieuw hebt gekeken. Dat gevoel bleef bij mij hangen na Inside Man. De thriller van Spike Lee (Do the Right Thing) verscheen in 2006. Toen zag ik de film voor de eerste keer. Na deze eerste herkijksessie kan ik alleen maar zeggen: voor liefhebbers van Denzel Washington en Spike Lee is dit wat mij betreft een dikke aanrader.
Denzel Washington (Training Day) speelt rechercheur Keith Frazier, die te maken krijgt met een bijzonder goed voorbereide bankovervaller. Dalton Russell wordt gespeeld door Clive Owen. Meer hoef je vooraf eigenlijk niet te weten. Juist doordat je langzaam ontdekt wat er werkelijk aan de hand is, houdt Inside Man je aan de buis gekluisterd.
Denzel Washington: altijd meerwaarde
Washington hoeft in Inside Man niet eens bijzonder veel uit te halen om het scherm op te eisen. Een blik, een droog antwoord of de manier waarop hij een scène opeist is soms al genoeg. Zijn Frazier is slim en zelfverzekerd, maar gelukkig niet onfeilbaar. FilmTotaal was destijds eveneens enthousiast en beloonde de film met 4 sterren.
En dan de rest van de cast. Jodie Foster, Willem Dafoe en Chiwetel Ejiofor duiken allemaal op. Toch werd ik vooral verrast door wijlen Christopher Plummer (Knives Out). Als de steenrijke bankier Arthur Case krijgt hij een rol die werkelijk op zijn lijf geschreven lijkt. Stijlvol, machtig en met precies genoeg mysterie.
Dat typische Spike Lee-gevoel
Wat me daarnaast opnieuw opviel, is de muziek. Terence Blanchard, jarenlang een vaste muzikale kracht bij Lee, verzorgde de score en dat hoor je. Nog voordat de bankoverval goed en wel begonnen is, zet de film met "Chaiyya Chaiyya" meteen een opvallende toon. Het nummer van A.R. Rahman uit Dil Se.. is een onverwachte keuze, maar werkt fantastisch.
Inside Man is misschien toegankelijker dan films als Malcolm X en 25th Hour, toch voelt de film onmiskenbaar aan als Lee. New York is meer dan een achtergrond voor de bankoverval. Humor, onderlinge irritaties, vooroordelen en kleine confrontaties krijgen tussendoor allemaal ruimte. Daardoor voelt de film net wat eigenzinniger dan de gemiddelde heistthriller.
Nog altijd ijzersterk
Ook de ontvangst liegt er niet om. Op Rotten Tomatoes staat de film op 86 procent. Het knappe is misschien wel dat 129 minuten nergens als 129 minuten aanvoelen. Washington is geweldig, Owen vormt een sterke tegenstander en daaromheen loopt een cast rond waar menig thriller jaloers op zou zijn.
Tel daar Lee's regie en die heerlijke muziek bij op en Inside Man blijkt 20 jaar later nog steeds bijzonder lekker weg te kijken. Had je hem, net als ik, al lange tijd niet gezien, dan is het hoog tijd hem opnieuw aan te zetten.
Denzel Washington (Training Day) speelt rechercheur Keith Frazier, die te maken krijgt met een bijzonder goed voorbereide bankovervaller. Dalton Russell wordt gespeeld door Clive Owen. Meer hoef je vooraf eigenlijk niet te weten. Juist doordat je langzaam ontdekt wat er werkelijk aan de hand is, houdt Inside Man je aan de buis gekluisterd.
Denzel Washington: altijd meerwaarde
Washington hoeft in Inside Man niet eens bijzonder veel uit te halen om het scherm op te eisen. Een blik, een droog antwoord of de manier waarop hij een scène opeist is soms al genoeg. Zijn Frazier is slim en zelfverzekerd, maar gelukkig niet onfeilbaar. FilmTotaal was destijds eveneens enthousiast en beloonde de film met 4 sterren.
En dan de rest van de cast. Jodie Foster, Willem Dafoe en Chiwetel Ejiofor duiken allemaal op. Toch werd ik vooral verrast door wijlen Christopher Plummer (Knives Out). Als de steenrijke bankier Arthur Case krijgt hij een rol die werkelijk op zijn lijf geschreven lijkt. Stijlvol, machtig en met precies genoeg mysterie.
Dat typische Spike Lee-gevoel
Wat me daarnaast opnieuw opviel, is de muziek. Terence Blanchard, jarenlang een vaste muzikale kracht bij Lee, verzorgde de score en dat hoor je. Nog voordat de bankoverval goed en wel begonnen is, zet de film met "Chaiyya Chaiyya" meteen een opvallende toon. Het nummer van A.R. Rahman uit Dil Se.. is een onverwachte keuze, maar werkt fantastisch.
Inside Man is misschien toegankelijker dan films als Malcolm X en 25th Hour, toch voelt de film onmiskenbaar aan als Lee. New York is meer dan een achtergrond voor de bankoverval. Humor, onderlinge irritaties, vooroordelen en kleine confrontaties krijgen tussendoor allemaal ruimte. Daardoor voelt de film net wat eigenzinniger dan de gemiddelde heistthriller.
Nog altijd ijzersterk
Ook de ontvangst liegt er niet om. Op Rotten Tomatoes staat de film op 86 procent. Het knappe is misschien wel dat 129 minuten nergens als 129 minuten aanvoelen. Washington is geweldig, Owen vormt een sterke tegenstander en daaromheen loopt een cast rond waar menig thriller jaloers op zou zijn.
Tel daar Lee's regie en die heerlijke muziek bij op en Inside Man blijkt 20 jaar later nog steeds bijzonder lekker weg te kijken. Had je hem, net als ik, al lange tijd niet gezien, dan is het hoog tijd hem opnieuw aan te zetten.
