Deze historische blockbuster verzon Britse oorlogsmisdaden en poetste slavernij bijna volledig weg
Juist vanwege de historische pretenties resulteerde het in een hoop kritiek.
The Patriot moest een meeslepende film over de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog worden, maar kreeg flinke kritiek omdat Hollywood de geschiedenis volgens critici wel erg vrij interpreteerde. De film van Roland Emmerich, met Mel Gibson als hoofdrolspeler, maakte van het conflict een spectaculair gevecht tussen heldhaftige Amerikanen en meedogenloze Britten.
Vooral de voorstelling van het Britse leger zorgde voor ophef. De rode jassen worden neergezet als bijna karikaturale schurken, terwijl sommige gewelddadige gebeurtenissen volgens critici sterk zijn aangedikt of verzonnen. Daardoor ontstond discussie over de vraag hoeveel historische vrijheid een grote Hollywoodproductie zich eigenlijk kan veroorloven.
Weggelaten
De grootste kritiek ging echter over wat de film juist wegliet. De Amerikaanse Revolutie draaide niet alleen om vrijheid en onafhankelijkheid, maar speelde zich ook af binnen een samenleving waarin slavernij een fundamentele rol speelde. Dat ongemakkelijke onderdeel krijgt in The Patriot opvallend weinig aandacht.
Regisseur Emmerich en producent Dean Devlin verdedigden die keuze door te benadrukken dat hun film geen complete geschiedenisles wilde zijn. Het verhaal draait volgens hen om één man, Benjamin Martin, die zijn gezin probeert te beschermen, terwijl de revolutie vooral als achtergrond dient.
Andere achtergrond
Daarmee ontstond een tweede probleem: Martin is gebaseerd op de historische revolutionair Francis Marion, maar de filmmakers veranderden zijn achtergrond ingrijpend. Marion was zelf een slavenhouder, terwijl Gibson in de film juist een personage speelt dat morele bezwaren heeft tegen slavernij.
De makers gaven toe dat Martin bewust werd gefictionaliseerd. Volgens Devlin wilden ze voorkomen dat een slavenhouder als onverdeelde held zou worden neergezet en kozen ze daarom voor een fictieve figuur die een andere morele positie kon vertegenwoordigen.
Typisch Hollywood
The Patriot werd uiteindelijk dus een typisch Hollywoods compromis: een spectaculaire blockbuster die een ingewikkelde historische periode vereenvoudigde tot een duidelijk verhaal met helden en schurken. De makers wisten dat niet iedereen tevreden zou zijn, maar kozen bewust voor drama boven een volledig genuanceerde reconstructie.
Vooral de voorstelling van het Britse leger zorgde voor ophef. De rode jassen worden neergezet als bijna karikaturale schurken, terwijl sommige gewelddadige gebeurtenissen volgens critici sterk zijn aangedikt of verzonnen. Daardoor ontstond discussie over de vraag hoeveel historische vrijheid een grote Hollywoodproductie zich eigenlijk kan veroorloven.
Weggelaten
De grootste kritiek ging echter over wat de film juist wegliet. De Amerikaanse Revolutie draaide niet alleen om vrijheid en onafhankelijkheid, maar speelde zich ook af binnen een samenleving waarin slavernij een fundamentele rol speelde. Dat ongemakkelijke onderdeel krijgt in The Patriot opvallend weinig aandacht.
Regisseur Emmerich en producent Dean Devlin verdedigden die keuze door te benadrukken dat hun film geen complete geschiedenisles wilde zijn. Het verhaal draait volgens hen om één man, Benjamin Martin, die zijn gezin probeert te beschermen, terwijl de revolutie vooral als achtergrond dient.
Andere achtergrond
Daarmee ontstond een tweede probleem: Martin is gebaseerd op de historische revolutionair Francis Marion, maar de filmmakers veranderden zijn achtergrond ingrijpend. Marion was zelf een slavenhouder, terwijl Gibson in de film juist een personage speelt dat morele bezwaren heeft tegen slavernij.
De makers gaven toe dat Martin bewust werd gefictionaliseerd. Volgens Devlin wilden ze voorkomen dat een slavenhouder als onverdeelde held zou worden neergezet en kozen ze daarom voor een fictieve figuur die een andere morele positie kon vertegenwoordigen.
Typisch Hollywood
The Patriot werd uiteindelijk dus een typisch Hollywoods compromis: een spectaculaire blockbuster die een ingewikkelde historische periode vereenvoudigde tot een duidelijk verhaal met helden en schurken. De makers wisten dat niet iedereen tevreden zou zijn, maar kozen bewust voor drama boven een volledig genuanceerde reconstructie.
