10 jaar geleden durfde Hollywood zijn controversiële film niet aan, dus vluchtte Paul Verhoeven naar Frankrijk
De Nederlandse regisseur ging met 'Elle' weer eens voor een choquerend verhaal.
Paul Verhoeven bouwde een carrière op door precies te doen waar Hollywood normaal bang voor is: grenzen opzoeken en het publiek ongemakkelijk maken. Onze eigen Nederlandse regisseur verwerkte seks, geweld en satire in grote publieksfilms. Toen de Amerikaanse filmindustrie zijn ideeën uiteindelijk te riskant vond, vertrok hij simpelweg naar Frankrijk.
Die eigenzinnigheid was al zichtbaar in Turks Fruit uit 1973, met Rutger Hauer. Het rauwe drama combineerde liefde, lichamelijkheid, ziekte en dood en leverde Nederland een Oscarnominatie op. Met Flesh+Blood maakte Verhoeven later de overstap naar Engelstalige cinema, waarna Hollywood hem toegang gaf tot grotere budgetten.
Grenzen verleggen
Hij gebruikte dat geld niet om veilige films te maken. RoboCop was zowel een extreem gewelddadige actiefilm als een satire op het bedrijfsleven. Total Recall ging nog verder, terwijl Basic Instinct met 353 miljoen dollar bewees dat controverse ook bijzonder winstgevend kon zijn.
Niet alles werkte. Showgirls werd in 1995 vernietigd door critici, maar groeide later uit tot een cultfilm. Starship Troopers werd aanvankelijk eveneens verkeerd begrepen, terwijl Verhoeven over Hollow Man later toegaf dat hij te veel controle aan de studio had verloren.
Niemand durfde
Dat werd opnieuw duidelijk toen hij Elle wilde maken. Het verhaal over een vrouw die na een verkrachting weigert zich als een traditioneel slachtoffer te gedragen, bleek te ongemakkelijk voor Amerikaanse financiers en actrices. Meerdere grote namen wezen de hoofdrol af.
Verhoeven verplaatste de productie daarom naar Frankrijk en koos Isabelle Huppert. Hij vatte zijn beslissing kort maar krachtig samen: "In Frankrijk is er geen probleem. Als regisseur kun je doen wat je wilt. Ik ben naar Frankrijk gevlucht omdat ik niets meer kon vinden dat mij uitdaagde. Waarom zou je anders films maken?"
Groot gelijk
De gok pakte uitstekend uit. Elle won de Golden Globe voor beste niet-Engelstalige film en Huppert won eveneens een Golden Globe en kreeg een Oscarnominatie.
Meer dan vijftig jaar na Turks Fruit blijft Verhoevens grootste kracht daardoor onveranderd: hij maakt liever een film die woede of discussie oproept dan eentje waar niemand iets bij voelt.
Ook interessant
Sean Connery won een BAFTA voor 40 jaar oud mysterie dat bijna niemand nog noemt
Sean Connery bleef na James Bond nog jarenlang grote publieksfilms maken, maar een van zijn beste rollen uit de jaren tachtig waar hij zelfs een BAFTA voor won krijgt opvallend weinig aandacht. In The Name of the Rose verruilde hij gadgets en snelle auto's...[Lees verder]
Die eigenzinnigheid was al zichtbaar in Turks Fruit uit 1973, met Rutger Hauer. Het rauwe drama combineerde liefde, lichamelijkheid, ziekte en dood en leverde Nederland een Oscarnominatie op. Met Flesh+Blood maakte Verhoeven later de overstap naar Engelstalige cinema, waarna Hollywood hem toegang gaf tot grotere budgetten.
Grenzen verleggen
Hij gebruikte dat geld niet om veilige films te maken. RoboCop was zowel een extreem gewelddadige actiefilm als een satire op het bedrijfsleven. Total Recall ging nog verder, terwijl Basic Instinct met 353 miljoen dollar bewees dat controverse ook bijzonder winstgevend kon zijn.
Niet alles werkte. Showgirls werd in 1995 vernietigd door critici, maar groeide later uit tot een cultfilm. Starship Troopers werd aanvankelijk eveneens verkeerd begrepen, terwijl Verhoeven over Hollow Man later toegaf dat hij te veel controle aan de studio had verloren.
Niemand durfde
Dat werd opnieuw duidelijk toen hij Elle wilde maken. Het verhaal over een vrouw die na een verkrachting weigert zich als een traditioneel slachtoffer te gedragen, bleek te ongemakkelijk voor Amerikaanse financiers en actrices. Meerdere grote namen wezen de hoofdrol af.
Verhoeven verplaatste de productie daarom naar Frankrijk en koos Isabelle Huppert. Hij vatte zijn beslissing kort maar krachtig samen: "In Frankrijk is er geen probleem. Als regisseur kun je doen wat je wilt. Ik ben naar Frankrijk gevlucht omdat ik niets meer kon vinden dat mij uitdaagde. Waarom zou je anders films maken?"
Groot gelijk
De gok pakte uitstekend uit. Elle won de Golden Globe voor beste niet-Engelstalige film en Huppert won eveneens een Golden Globe en kreeg een Oscarnominatie.
Meer dan vijftig jaar na Turks Fruit blijft Verhoevens grootste kracht daardoor onveranderd: hij maakt liever een film die woede of discussie oproept dan eentje waar niemand iets bij voelt.
Ook interessant
Sean Connery won een BAFTA voor 40 jaar oud mysterie dat bijna niemand nog noemt
Sean Connery bleef na James Bond nog jarenlang grote publieksfilms maken, maar een van zijn beste rollen uit de jaren tachtig waar hij zelfs een BAFTA voor won krijgt opvallend weinig aandacht. In The Name of the Rose verruilde hij gadgets en snelle auto's...[Lees verder]
Interessant voor jou
Onze eigen Paul Verhoeven haat sciencefiction, maar maakte drie van de beste films in het genre
Dit zijn nog altijd dé tien beste films van Paul Verhoeven, gerangschikt!
