Zelfs deze prachtige Netflix-film met 93% op Rotten Tomatoes lijkt nu alweer volledig vergeten
'Train Dreams' was een groot succes, maar toch heeft niemand het meer over dit pareltje.
Sommige Netflix-films verdwijnen omdat ze slecht zijn. Bij Train Dreams is dat juist het vreemde: de film werd vorig jaar prachtig ontvangen, scoorde ijzersterk op IMDb en Rotten Tomatoes en leek even een van de mooiste titels van de streamingdienst. Toch hoor je er nu bijna niemand meer over.
De film van Clint Bentley volgt Robert Grainier, gespeeld door Joel Edgerton, een eenvoudige houthakker en spoorwegarbeider in het Amerika van de vroege twintigste eeuw. Zijn leven is niet groots in de klassieke filmische zin, maar juist daarom raakt het verhaal.
Sterk onthaald
Op Rotten Tomatoes staat Train Dreams nog altijd op een indrukwekkende 93% bij de critici en 91% bij het publiek. Dat zijn cijfers waar veel Netflix-originals alleen maar van kunnen dromen. Ook kwam de film kort na release in de wereldwijde Netflix Top 10 terecht.
Toch was de aandacht van korte duur. Een paar dagen leek iedereen de film te prijzen als een verborgen parel, daarna werd hij ingehaald door nieuwere titels, algoritmes en luidere releases. Dat is misschien wel het grootste probleem van Netflix-cinema.
Snel vergeten
Bij flops als The Electric State of Red Notice is dat makkelijker te begrijpen. Zulke films worden groot gelanceerd, massaal bekeken en daarna vaak herinnerd als dure, lege streamingproducten. Ze zijn gemaakt om snel te klikken, niet per se om lang te blijven hangen.
Maar Train Dreams laat zien dat zelfs sterke films hetzelfde lot kunnen treffen. Een intiem, traag en poëtisch drama heeft op Netflix nauwelijks tijd om te ademen. Er is geen lange bioscooprun, geen maandenlange mond-tot-mondreclame en geen vaste plek in het culturele gesprek.
Netflix-probleem
Dat maakt de film extra interessant. Train Dreams is geen mislukking, maar juist een voorbeeld van hoe zeldzaam succes op streaming kan zijn. Miljoenen mensen kunnen een film zien, critici kunnen hem prijzen, en toch voelt hij een jaar later bijna verdwenen. De dienst kan een film razendsnel bij miljoenen kijkers brengen, maar er niet altijd voor zorgen dat hij ook echt blijft bestaan.
Ook interessant
Nieuwe R-rated monsterfilm krijgt sterke eerste recensies: wordt dit dé verrassing van het jaar?
Wie na The Wailing zat te wachten op nieuw werk van Na Hong-jin, krijgt met de R rated Hope bepaald geen klein tussendoortje voorgeschoteld. De Zuid-Koreaanse filmmaker komt met een 160...[Lees verder]
De film van Clint Bentley volgt Robert Grainier, gespeeld door Joel Edgerton, een eenvoudige houthakker en spoorwegarbeider in het Amerika van de vroege twintigste eeuw. Zijn leven is niet groots in de klassieke filmische zin, maar juist daarom raakt het verhaal.
Sterk onthaald
Op Rotten Tomatoes staat Train Dreams nog altijd op een indrukwekkende 93% bij de critici en 91% bij het publiek. Dat zijn cijfers waar veel Netflix-originals alleen maar van kunnen dromen. Ook kwam de film kort na release in de wereldwijde Netflix Top 10 terecht.
Toch was de aandacht van korte duur. Een paar dagen leek iedereen de film te prijzen als een verborgen parel, daarna werd hij ingehaald door nieuwere titels, algoritmes en luidere releases. Dat is misschien wel het grootste probleem van Netflix-cinema.
Snel vergeten
Bij flops als The Electric State of Red Notice is dat makkelijker te begrijpen. Zulke films worden groot gelanceerd, massaal bekeken en daarna vaak herinnerd als dure, lege streamingproducten. Ze zijn gemaakt om snel te klikken, niet per se om lang te blijven hangen.
Maar Train Dreams laat zien dat zelfs sterke films hetzelfde lot kunnen treffen. Een intiem, traag en poëtisch drama heeft op Netflix nauwelijks tijd om te ademen. Er is geen lange bioscooprun, geen maandenlange mond-tot-mondreclame en geen vaste plek in het culturele gesprek.
Netflix-probleem
Dat maakt de film extra interessant. Train Dreams is geen mislukking, maar juist een voorbeeld van hoe zeldzaam succes op streaming kan zijn. Miljoenen mensen kunnen een film zien, critici kunnen hem prijzen, en toch voelt hij een jaar later bijna verdwenen. De dienst kan een film razendsnel bij miljoenen kijkers brengen, maar er niet altijd voor zorgen dat hij ook echt blijft bestaan.
Ook interessant
Nieuwe R-rated monsterfilm krijgt sterke eerste recensies: wordt dit dé verrassing van het jaar?
Wie na The Wailing zat te wachten op nieuw werk van Na Hong-jin, krijgt met de R rated Hope bepaald geen klein tussendoortje voorgeschoteld. De Zuid-Koreaanse filmmaker komt met een 160...[Lees verder]
