Inspiratiebron haalt opnieuw keihard uit naar Nolans 'The Odyssey': "Emotioneel leeg"
Emily Wilson laat wederom duidelijk weten dat ze geen fan is van de populaire blockbuster.
Emily Wilson is nog lang niet klaar met Christopher Nolan. Nadat de classica zijn The Odyssey eerder al vernietigend beoordeelde, komt ze in een nieuw opiniestuk met een specifiekere aanval. Volgens haar wil de blockbuster belangrijke lessen over menselijkheid verkondigen, maar toont Nolan vooral hoe graag hij enorme objecten, gevechten en verwoestingen filmt.
Wilsons vertaling uit 2017 werd door Nolan tijdens de promotie als inspiratiebron genoemd. Haar eerste recensie leidde tot kritiek van Joyce Carol Oates. Toch trekt Wilson niets terug. In The Atlantic noemt ze de film nu "visueel verbluffend, maar emotioneel leeg."
Zeus' wet
Haar nieuwe kritiek draait vooral om de manier waarop de film de zogenoemde wet van Zeus gebruikt. Die schrijft voor dat vreemdelingen en gasten goed behandeld moeten worden. Nolans Odysseus, gespeeld door Matt Damon, zou deze regel breken door het Trojaanse paard als dodelijk geschenk te gebruiken.
Volgens Wilson klopt die uitleg niet. De Grieken hebben Troje op dat moment al tien jaar belegerd en zijn geen gasten, maar vijanden. Als de oorlog moreel verwerpelijk is, had de film volgens haar vooral moeten kijken naar de beslissing om Troje binnen te vallen, niet alleen naar de list waarmee de stad valt.
Mens of machine
Wilson bewondert wel hoe Nolan het bijna twaalf meter hoge paard in beeld brengt. Ze noemt de benauwde scènes effectief. Haar probleem is dat de logistiek belangrijker wordt dan de mensen die door de aanval worden gedood of bedrogen.
Zo schrijft ze nu: "Het script stelt nadrukkelijk dat mensen ertoe doen, maar de camera toont iets anders." Tijdens de val van Troje blijft Nolan volgens haar langer hangen bij brandende gebouwen, zware stadspoorten en bewegende constructies dan bij slachtoffers.
Enorm succes
Wilson vergelijkt Nolans film uiteindelijk met een Trojaans paard: aan de buitenkant gaat het over medeleven, maar vanbinnen zou vooral technisch spektakel zitten. Het publiek lijkt daar weinig moeite mee te hebben. De film heeft inmiddels meer dan 930 miljoen dollar opgehaald en nadert de miljardgrens.
Wilsons vertaling uit 2017 werd door Nolan tijdens de promotie als inspiratiebron genoemd. Haar eerste recensie leidde tot kritiek van Joyce Carol Oates. Toch trekt Wilson niets terug. In The Atlantic noemt ze de film nu "visueel verbluffend, maar emotioneel leeg."
Zeus' wet
Haar nieuwe kritiek draait vooral om de manier waarop de film de zogenoemde wet van Zeus gebruikt. Die schrijft voor dat vreemdelingen en gasten goed behandeld moeten worden. Nolans Odysseus, gespeeld door Matt Damon, zou deze regel breken door het Trojaanse paard als dodelijk geschenk te gebruiken.
Volgens Wilson klopt die uitleg niet. De Grieken hebben Troje op dat moment al tien jaar belegerd en zijn geen gasten, maar vijanden. Als de oorlog moreel verwerpelijk is, had de film volgens haar vooral moeten kijken naar de beslissing om Troje binnen te vallen, niet alleen naar de list waarmee de stad valt.
Mens of machine
Wilson bewondert wel hoe Nolan het bijna twaalf meter hoge paard in beeld brengt. Ze noemt de benauwde scènes effectief. Haar probleem is dat de logistiek belangrijker wordt dan de mensen die door de aanval worden gedood of bedrogen.
Zo schrijft ze nu: "Het script stelt nadrukkelijk dat mensen ertoe doen, maar de camera toont iets anders." Tijdens de val van Troje blijft Nolan volgens haar langer hangen bij brandende gebouwen, zware stadspoorten en bewegende constructies dan bij slachtoffers.
Enorm succes
Wilson vergelijkt Nolans film uiteindelijk met een Trojaans paard: aan de buitenkant gaat het over medeleven, maar vanbinnen zou vooral technisch spektakel zitten. Het publiek lijkt daar weinig moeite mee te hebben. De film heeft inmiddels meer dan 930 miljoen dollar opgehaald en nadert de miljardgrens.
